Steunen; op zoek naar mogelijkheden

Afgelopen weekend was het zo ver, ik mocht mee om te helpen met het uitdelen van de onigiri die we vrijdag hadden gemaakt. Zaterdagochtend om half 6 was het verzamelen bij de kerk, om samen naar station Shibuya te gaan en de bakjes met onigiri uit te delen. In dit station mogen de daklozen in een bepaald deel overnachten, maar ze moeten om 6 uur weg zijn. Met de Hanzomon lijn zijn we naar Shibuya gegaan, en konden kwart voor 6 beginnen met het uitdelen. Dit was de laatste keer dat ze onigiri kregen omdat nu de zomerstop volgt. We hadden als een extraatje bananen erbij gedaan. Gedurende de zomermaanden krijgen ze droog eten, iets van biscuitjes. Niet iedereen kan dit gemakkelijk eten, omdat sommige mensen geen gebit meer hebben. Omdat ik hoorde dat ze wel eens iemand tekort komen om het eten daar te bezorgen, ben ik op zoek gegaan naar de leider van het onigiri maken. Zodoende kwam ik ook op de site van Second Harvest Japan www.2hj.org, een organisatie die zorgt dat diverse groepen van de samenleving elke dag te eten hebben. Niet alleen daklozen, maar ook schoolkinderen en ze beheren een voedselbank. Om deze groep te steunen heb ik weer een poging gewaagd om geld over te maken via de Japanse bank! Na de eerste mislukte poging kreeg ik een ingeving, eerst op de Engelse site kijken van de organisatie, daarna op de Japanse site en een foto genomen van de bankgegevens in het Japanse schrift. Toen was het zo voor elkaar! De organisatie staat nu in het adresboek zodat het erg gemakkelijk is om geld over te maken. Ook weet ik nu waar ik het voedsel kan doneren als wij bij vertrek uit Japan, rijst, bonen en dergelijke overhouden. Deze organisatie draagt zorg voor de kosten van het maken van de onigiri. Ook houden de leden van de Union kerkgemeenschap twee bazaars per jaar om geld op te halen, maar de eerste is al niet door gegaan.

Tegenwoordig gaan we bijna elke lunchpauze op een vaste plek koffie drinken en een keer per week lunchen. De zaak heet Citron, en de chef spreekt Frans. Gelukkig heeft hij wel een paar glutenvrije opties, maar helaas niet voor het dessert. De citroentaarten zien er heerlijk uit. Inmiddels weet hij al wat we drinken, dus als ik zeg dat we alleen komen drinken, hoef ik niets meer te bestellen. Betalen en dan buiten gaan zitten. Het is nog rustig omdat veel kantoren met een rotatie schema werken. Ook hadden we een gesprek over de soort slavernij waar wij mee te maken hebben. De eigenaar is een Fransman die deze zomer graag naar Frankrijk wil, hij heeft hier een verblijfsvergunning. Ook hij komt op dit moment Japan niet meer in als hij op bezoek in Europa gaat. Nu Europa de regels heeft versoepelt, blijven we hopen dat Japan ook zal volgen. Voorlopig is de lijst alleen mar langer geworden met nationaliteiten die hier op dit moment niet welkom zijn.

Een van de verrassende ontdekkingen vorige week, was een klein restaurant dat Mexicaans eten serveert. Er zijn niet veel zitplaatsen, maar we konden prima op afstand van de andere gasten zitten. Ook was voor ventilatie gezorgd door de deur open te zetten. Dit restaurant bestaat 7 jaar. Het zit in een achterafstraatje in Harajuku en de naam is Chiles Mexican Grill.