Shibuya; een bijna leeg kruispunt

Op mijn lijstje staat nog een bezoek aan het beroemde kruispunt van Shibuya om te zien hoe druk het daar is in deze periode. Op zaterdagochtend werd ik niet teleurgesteld, het was er heerlijk rustig. Meer mensen stonden foto’s te maken, het is bijzonder om dit kruispunt zo leeg te zien. Ook bij het standbeeld van Hachiko stond niemand. Eindelijk was het mogelijk om alle gebouwen eens goed te bekijken. De volgende keer ben ik ook in staat om er vanaf huis naar toe te lopen, zonder weer een toeristische route te nemen.

Zaterdagmiddag de vaste wandeling richting het Yoyogi park genomen, op de vaste route was het behoorlijk druk, misschien omdat de zon uitbundig scheen, en de meeste mensen in Japan wel klein behuisd zijn. Tot onze verbazing bleek het park weer open! Er waren behoorlijk wat mensen in het park, maar zover we konden zien wel op 2 meter afstand van elkaar. Dat maakt het wandelen in de ochtend weer een stuk aangenamer. In het park zitten veel kraaien, waar je in Nederland op sommige plaatsen veel duiven ziet, zijn het hier de kraaien. De boom voor het appartement wordt binnenkort flink gesnoeid zodat de kraaien er geen nest kunnen bouwen.

Het doen van de boodschappen op maandagochtend leverde weer een stuk verbazing op. Ik had vorige week al rijen gezien, dus was er op tijd. Bleek dat de supermarkt nu een half uur later opengaat, dus uiteindelijk 40 minuten in de rij gestaan. De afstand was 1 meter, tot zover gaat alles prima. Vervolgens ging de winkel open, en de mensen achter mij, volgden zonder afstand te houden, je moest een winkelwagentje pakken, vergeet het maar, ze stoven mij voorbij. Ik was nummer 1, dus er klopte iets niet. Maar ja, het personeel stond buiten alles uit te leggen en beneden geen toezicht meer. Enfin, in 13 minuten had ik mijn boodschappen gedaan en afgerekend.

Elke dag hoor ik een geluidswagen langskomen, maar heb geen idee wat er gezegd wordt, kan het wel raden. Dat laatste blijkt correct, met de schuifdeur open kon ik de boodschap die ook in het Engels wordt gezegd, verstaan. “Blijf thuis, ga alleen voor noodzakelijke boodschappen naar buiten”. Inmiddels lijkt het erop dat de maatregelen hier effect hebben, zeker in Tokio, want het aantal besmettingen daalt nu erg hard. Wie weet dat het leven in juni weer wat normaler kan worden.

Aankomst in Japan

De aankomst in Japan verliep prima, met de bus naar Yokohama naar het Royal Park Hotel, daar is het gemakkelijker om een taxi te nemen dan bij het Yokohama Station. De taxichauffeur reed direct naar het hotel en laadde keurig de koffers uit, dit alles met de witte handschoenen. Daarna was het een kwestie van zelfredzaamheid, drie stuks bagage en nog twee stuks handbagage naar binnen krijgen, bleek niet mee te vallen. Gelukkig is Japan een veilig land, dus maar en plukjes van twee naar binnen gezet. De receptie is op de 20ste verdieping.  In een nis ontdekte ik een kar en kon zo alle bagage opladen en naar boven transporteren. De kamer was nog niet beschikbaar. Dan het restaurant maar direct proberen voor een lunch. Het uitzicht bleek prima te zijn.

IMG_1118

Vervolgens aan de wandel en constateerde dat het nodige is veranderd in  11 jaar. Veel groen is verdwenen in Minato Mirai, tenminste dat deel waar ik in het verleden wandelde. Nog meer winkelcentra zijn erbij gekomen. Ook delen nog erg herkenbaar.

De tweede dag zelfstandig naar Joops tijdelijk onderkomen gelopen. De 24 vierkante meter zijn heel efficiënt ingericht, maar het is niet prettig om er te verblijven. Op dit moment gebruiken we het om de was te doen en te strijken. Helaas is de strijkplank ook voor mij erg laag.. Het geeft rugpijn om lang te strijken. De naam van het complex is B-Site.

Het Red Brick House stond als volgende op het programma, en tot mijn verrassing bleek dat nog steeds dezelfde sfeer en soort winkels en eetgelegenheden te hebben als in mijn herinnering.

IMG_1131