100000 yen ook voor buitenlanders.

Als je als buitenlander in het basisregister staat en hier langer dan drie maanden woont, mag je ook 100000 yen (860 euro) aanvragen als onderdeel van het pakket dat gedurende de corona-tijd wordt aangeboden door de overheid.. Het hoofd van de huishouding moet de aanvraag indienen en als je hier een zogenaamd โ€œ my number cardโ€ hebt, en ja die hebben wij, dan kan de aanvraag online geschieden. Een ” my Number card” is vergelijkbaar met het BSN nummer in Nederland. De aanvraag kan gedaan worden op de volgende site: http://myna.go.jp. Hierbij kan ook een taal gekozen worden. Het leek mij leuk om een verder kijkje te nemen, of er nog verdere voorwaarden zijn, maar helaas zie ik niet hoe dat kan. Het duurt ongeveer 3 maanden voordat je het geld ontvangt op de bankrekening. En nee, wij zijn niet van plan om een aanvraag in te dienen ook al kunnen we dit krijgen. Het voelt gewoon niet ok om het te doen, laat de overheid het geld maar gebruiken voor de mensen en zaken die het echt nodig hebben. Er zijn hier zoveel hele kleine winkels en eetgelegenheden. Als je daar iets koopt of eten haalt, dan bedanken ze je ontzettend. Daarom halen we nu 1 keer per week bij een heel klein Thais restaurant eten.

Elke ochtend kijk ik op een bepaalde website http://stopcovid19.metro.tokyo.lg.jp om te zien hoe de zaken zich hier ontwikkelen. Het gaat geheel de goede kant op, natuurlijk kan de vlag pas uit als de cijfers zeker een week lang prima zijn, of twee weken. Maar gezien het weer ook de goede kant opgaat, klopt dit met informatie die te vinden is op de website van Maurice de Hond: maurice.nl, er komen een paar prima maanden aan, van juni tot en met oktober, en dan kan dit en/of andere virussen weer de kop opsteken, kortom de griepperiode breekt weer aan. Nu is het voorlopig wachten op de verruiming van de maatregelen.

Inmiddels beginnen veel winkels de spullen terug in de etalage te zetten. Sommige zaken, winkels en restaurants, wachten de mededeling van de overheid niet af en gaan weer op, eigenlijk op basis van de oude einddatum van de noodtoestand. En ik maar denken dat ze hier zo gezagsgetrouw zijn, dat beeld is nu wel enigszins bijgesteld. Op straat wordt het ook weer veel drukker, en niet iedereen draagt mondkapjes meer. Ik word ontzettend vrolijk van sommige tegengestelde berichten. Het Yoyogi park is open, maar men wordt gevraagd af te zien van een bezoek. Als je het park bezoekt, dan graag met mondkapje. En al wandelend door het park hangen banners met ” Blijf Thuis”. Bewegen in de buitenlucht is goed voor de gezondheid, ik begrijp goed als ze het picknicken willen ontmoedigen.,

Toch een beetje cultuur; Reiki

Hier komt niet een heel verhaal over de Japanse cultuur, maar alleen een klein onderdeel waar ik kennis mee heb gemaakt. Vorig jaar heb ik een workshop Reiki I gedaan in Nederland, en ik was benieuwd hoe Reiki er in Japan aan toe gaat. Het begint met een zoektocht op het internet en dan hopen dat ik iemand vind die ook Engels spreekt. Vorig jaar ben ik bij iemand geweest die op een behoorlijke afstand reizen van ons huis woont. Het was wel leuk om in een ander, rustiger, stukje Tokio rond te lopen. Weer opnieuw gaan zoeken en iemand gevonden die op 35 minuten lopen woont. Met de metro is het 24 minuten, dat verschil is zo klein dat ik liever ga lopen. Het adres ligt in de wijk Daikanyama, dat heeft echt leuke gebouwen en hoekjes. Met de juiste aanwijzingen op naar “Happy Life Creations”. Het leuke van het boeken van een behandeling is, dat je bij iemand thuis komt. Sumie woont in een appartement die voor zover ik het heb kunnen zien uit 1 ruimte bestaat (www.hl-creations.com), helaas zijn de foto’s uit google verwijderd. Ook de andere dame had een klein appartement dat uit 1 ruimte bestond. Dan moet je dus wel opgeruimd zijn als je moet slapen en werken in dezelfde ruimte. Een klein appartement in Nederland is dan meestal toch nog groter.

Reiki is een Japanse techniek voor de “healing” van geest, lichaam en ziel. Volgens de gevonden informatie betekent Rei, geest en staat Ki (Chi in het Chinees) voor levenskracht, energie. Het is in 1922 ontwikkeld door Mikao Usui in Japan. In Azie geloven ze dat er energie stroomt door lichaam, geest en ziel. Het ondersteunt het zelf genezend vermogen van het lichaam. Inmiddels zijn er meer vormen van reiki, maar ik heb bij Sumie de workshop Usui Reiki II gedaan. Op een heldere wijze heeft ze alles uitgelegd en mij laten oefenen, als een echte docent. Ze heeft ook een heldere samenvatting meegegeven. Als laatste onderdeel heb ik haar een reiki behandeling gegeven, blijkbaar was dat goed, want ik kreeg het certificaat uitgereikt. En nu maar oefenen geblazen met afstand reiki geven en op mezelf. Indien er gegadigden zijn voor een behandeling, dan zal er nog een behandeltafel aangeschaft moeten worden. Voorlopig kan ik 21 dagen last hebben van de reiniging die heeft plaatsgevonden, dus ik hoop dat ik niet onaardig ga doen. Mijn echtgenoot is even “gevlucht”๐Ÿ˜‚ naar Canada.

Met een frisse blik blijven kijken

Het blijft een uitdaging om met een frisse blik door het leven te gaan en ” nieuwe” dingen te ontdekken, niet als een ontdekkingsreiziger, maar als iemand die het niet gewoon beschouwt dat hij het voorrecht heeft om in Japan te wonen.

Als expat die weet dat hij maar kort hier verblijft, stort ik me niet in de Japanse cultuur, ga ook geen Japans leren. Maakt dat het leven moeilijk hier? Nee, want dankzij de ontwikkeling die het internet heeft doorgemaakt, kun je met google maps en google translate een heel eind komen. Dertien jaar geleden wist je nooit zeker of je op de juiste plaats uitkwam als je hulp vroeg, men stuurde je gewoon de verkeerde kant op als men het antwoord niet wist. Nu kan iedereen met behulp van het internet navigeren. Toeristen kunnen hier een speciale simkaart kopen of een……. huren op het vliegveld, zodat je altijd internet hebt. Het openbaar vervoer is uitstekend, veel kaartjesautomaten hebben een knop om de engelse versie te kiezen.

Als je genoeg saldo op de openbaar vervoerkaart zet, zoals de Suica of Pasmo, dan kun je er ook mee betalen in de taxi. Het heeft even geduurd, maar laatst toch gedaan en dat scheelde heel wat wisselgeld. Ook al is het geven van een fooi niet gebruikelijk, in de taxi laat je meestal het kleine geld wel achter.

Tijdens het reizen in de metro is het nog steeds behoorlijk stil. Er liggen wel wat minder mensen te slapen, de meesten zitten op hun mobiele telefoon te kijken. Ze doen een spelletje, kijken een film of social media. Zelf probeer ik dan elke keer maar de aandacht op iets anders te vestigen, kijken naar de schoenen die de medepassagiers dragen. Soms zitten daar kleurrijke exemplaren bij. Het is mij helaas nog niet gelukt om daar een leuke foto van te maken.

Tanabata

Vorig weekend was er weer iets te vieren, namelijk het kijken naar twee heldere sterren aan de Melkweg. Het gaat oude ster Altair van het sterrenbeeld Arend (Aquila) en de ster Wega of de hardster van het sterrenbeeld Lier.

Volgens een oude Chinese legende zijn deze sterren het paar Kengya en Shokujo die van elkaar hielden. Kengaya was een herder en Shokujo een weefster. Shokujo heeft de god van de hemel boos gemaakt, en moest naar de hemel. Ze kreeg toestemming om haar man 1 keer per jaar te ontmoeten, in de nacht van 7 juli. Deze legende dient als achtergrond voor het ” Tanabata” feest.

Het feest schijnt populair te zijn geworden in de zogenaamde Edo-periode (1603-1868).

Op diverse plaatsen staan bamboetakken met stukken gekleurd papier en stiften er naast. Iedereen mag een wens op een gekleurd stukje papier schrijven, en aan een bamboestok bevestigen. De bamboestok wordt versiert met andere decoraties en vaak wordt er ook fruit geofferd. En deze wensen komen uit, is het geloof. Op diverse plaatsen kom je de stokken tegen, voor restaurants of binnen, en ook zagen we het bij een ingang van Yoyogi Park in Tokio. Uit een boek begrijp ik dat het vooral met de kinderen wordt gevierd.

De volgende dag op 8 juli, zijn alle takken verdwenen. Op het internet had ik gelezen dat deze takken dan werden geofferd in het water. Ik vermoed dat dit nu niet meer gebeurd.

Voor mij opvallende zaken

Of dingen typisch Japans zijn, dat wil ik niet direct beweren, maar er zijn wel een aantal zaken die mij opgevallen zijn. Als eerste de rijen, voor alles is er wel een rij. In sommige supermarkten is het ook opletten waar je gaat staan, een rij voor een centraal punt en dan mag je daarna naar de kassa die beschikbaar komt, het is een soort voorsorteren. Niet even snel passeren omdat het zo ” leeg”. is bij de kassa’s. En ook op straat staan er soms rijen waarvan het mij niet duidelijk is waarop de mensen wachten. Voor restaurants is het zeer gebruikelijk, dus zitten wij ook rustig in de rij.

En bij roltrappen in de metrostations zijn er ook rijen als het druk is, maar er is een manier om dit te omzeilen, je gaat aan de rechterkant de roltrap op, je moet dan wel blijven lopen. Dit is de snelle rij. Het was een kwestie van observeren, en imiteren!

Ze werken hier heel erg netjes, als er een heg gesnoeid wordt, dan ligt er op straat een soort zeil waarop het snoei afval wordt opgevangen. Ook staan er genoeg mensen om de veiligheid van de voorbijgangers te garanderen. Ook als er in huis wordt gewerkt, gaan de schoenen uit en wordt de reparatie netjes uitgevoerd en alles opgeruimd.

En de drankautomaten, bij wijze van spreke staat op elke hoek van de straat een automaat waaruit je water, frisdrank of bier kunt halen. Het betalen gaat met munten of met de openbaar vervoerkaart, zo’ n prepaid kaart waar je zelf geld op zet. Met die kaart kun je ook de taxi betalen en in de kleine winkels, uiteraard moet het saldo toereikend zijn. Om verder te gaan op het onderwerp drinken, in de meest restaurants is er een plaats waar je zelf het water kunt halen. Daar hoeft niet voor betaald te worden. Soms heeft het nog een smaak van vers fruit of een kruid.

Het buigen van een persoon na het verlenen van een dienst of bij het afscheid. Zelfs als de bus naar het vliegveld vertrekt, buigt het assisterende personeel bij het vertrek van de bus. En de witte handschoenen zijn ook nog geen verleden tijd. Ik wil niet beweren dat elke taxichauffeur witte handschoenen aan heeft, maar een groot aantal wel.

Kappadori bashi

Deze straat staat bekend om zijn hoeveelheid keukenspullen, niet alleen voor de particulier, maar ook voor restaurants. Er is een winkel die een uitgebreide collectie plastic eten verkoopt, een zaak met uithangborden en menustandaards. Dan de vele servies-, potten en pannen- en messenzaken. Deze straat bevindt zich niet zo ver van een beroemde tempel in Asakusa, dat elke dag van de week ontzettend veel bezoekers trekt.

Japanse messen zijn wereldberoemd bij de (hobby) koks. Er zitten diverse messenzaken hier, maar wij kozen voor Union Commerce. Ze hebben het merk ” Mac”, en uiteraard nog veel andere merken. Binnen mocht er niet gefotografeerd worden. De winkel is gemakkelijk te herkennen aan de uitrusting van het harnas buiten. Het is een zeer kleine zaak en je bent de hele tijd bezig om opzij te stappen als er een klant binnenkomt. Met een beetje geduld en hulp van een medewerker, is het juiste mes te vinden. De medewerkers zijn niet zeer toeschietelijk, waarschijnlijk omdat er veel toeristen alleen even binnenlopen. Als je serieus bent, dan zijn ze wel in de weer. En onze zorg dat we geen nieuw mes kregen, bleek onterecht. De tentoongestelde messen gaan terug aan de wand en er wordt een doos gehaald met een nieuw mes. Het mes wordt ook gedemonstreerd, door een stukje van een krant te snijden. Ook heb ik weer wat geleerd, het mes dat ik 13 jaar geleden kocht, blijkt helemaal niet geschikt te zijn voor botten, maar juist voor harde groentesoorten zoals wortel! Nu gebruik ik het met plezier. In de winkel heb ik namelijk een mes gezien om botten de snijden, die hoeft niet in de verzameling.

De rest van de straten zijn leuk als je van rommelige winkels houdt en niet alledaagse dingen wilt zien. Het is erg leuk om etalages en de uitstallingen te bekijken en niet te vergeten het plastic voedsel dat er zeer natuurgetrouw uitziet. Helaas wel prijzig, het is ook voor de restaurants bedoeld. Voor de toerist zijn er sleutelhangers, magneten en dergelijke.


Roppongi Hills en Tokyo Sky View

Roppongi is een wijk van Tokio waar veel expats wonen. In de wijk bevindt zich het gebouw Roppongi Hills waar onder andere een winkelcentrum zit, een museum en Tokyo View met een buitenterras dat alleen bij goed weer, dat wil zeggen weinig wind, toegankelijk is.

Omdat bezoekers graag de berg Fuji willen zien, is het zaak om de weersverwachtingen goed in de gaten te houden. Bij onbewolkt weer is de kans het grootst dat Fuji vanuit een uitkijkpunt zichtbaar is. De kans deed zich voor, dus op naar Roppongi Hills, via een wandeling door een woonwijk die er weer anders uitziet dan de buurt waar wij wonen.

Vanuit Tokyo Sky View

Om naar het uitzichtpunt te kunnen, moet je een combinatie kaartje kopen, ook van het Mori Art Centre (museum). Dat is een museum met moderne kunst en zogenaamde ” installaties”. Het is erg bijzonder om te zien, en een aantal dingen waren fascinerend. Een kleine impressie wordt weergegeven, er moeten nog wat verrassingen overblijven. Het eerste bezoek brachten we aan Tokyo View. Je kunt er rondlopen en onze moeite werd beloond, Fuji was te zien! Ook hadden we zicht op de wijk waar wij wonen. Dankzij de in mijn ogen vreemde dakconstructie (soort van rode hoed) van een gebouw aan de overkant van de straat, was het gemakkelijk om te bepalen waar ons complex zich bevindt.

Lekker toeristisch; Tokio Tower

De toren van Tokio die het uiterlijk van de Eiffeltoren heeft, net iets hoger is volgens de reisgidsen, 13 meter, en behoorlijk wat lichter, had ik nog niet bezocht. In sommige reisgidsen staat de toeren beschreven als de rood-witte toren, maar het blijkt oranje-wit te zijn. Vanuit ons huis is het ongeveer 40 minuten lopen. Er was een voorkeur voor de metro, die niet veel sneller is, namelijk 31 minuten als je geen fouten maakt met overstappen. Maar niet iedereen houdt van een wandeling.

Inmiddels heeft de ervaring geleerd dat het ’s ochtends relatief rustig is om een museum of attractie te bezoeken en dat blijkt ook het geval te zijn. Voor de toren bevindt zich een park met veel kersenbloesem bomen, waar veel mensen zich al gereed maakten om te picknicken. Eerst aan de slag met de telefoons en fototoestellen, samen met diverse andere toeristen. Gelukkig geen massa mensen, gewoon een aantal bezoekers.

Heel stoer hadden we besloten om naar het hoogste platform te gaan, totdat bleek dat het laatste stuk gelopen moet worden. Maar, dit moet binnen een bepaalde tijd en het blijken 600 traptreden te zijn. Een uitdaging is leuk, maar deze hebben we aan ons voorbij laten gaan. Het doel was om Fuji-san (zo wordt de berg genoemd) te zien. Helaas was het bewolkt, maar is hij in de verte zichtbaar.

Op het platvorm zijn ook nog een aantal glazen vloerdelen zodat je naar beneden kunt kijken. Dat is wel leuk gedaan, en niet griezelig. Een glazen brug geeft toch een ander soort gevoel. Al met al leuk om er geweest te zijn, maar het hoeft niet op de lijst met dingen die je zeker moet doen als je een bezoek aan Tokio brengt. De Tokio Tower is zichtbaar vanaf diverse plaatsen, en door zijn kleur leuk om te zien.

Ohanami

Dit betekent het kijken naar de bloemen. De bloei van de kersenbloesem luidt het einde van de winter in, oftewel het begin van de lente. De Japanners gaan dan massaal naar de kersenbloesem kijken. Het blijft niet alleen bij kijken, ook gaan ze met familie, vrienden of collega’s picknicken onder de bomen. Het was de bedoeling dat wij dit fenomeen ook gingen ervaren. Heel lang was het niet duidelijk of de bbq dor zou gaan op zaterdag, omdat er regen was voorspeld. Vrijdagavond kwam het bericht dat het doorging.

Vol verwachting gingen wij op pad, goed aangekleed want het was een koude dag, naar het park. Het was ruim anderhalf uur reizen. In het park aangekomen, bleken er weinig kersenbloesem bomen te staan. Onder de bomen mag niet worden gebarbecued. We stonden met met z’ n allen rondom diverse bbq’s onder de dennenbomen. De bbq zijn onderdeel van het ” meubilair” van het park. Onder de kersenbloesems mag niet worden gebarbecued. Ik had ook al gelezen dat je ze niet mag aanraken, geen tak mag afbreken. Het was een gezellig samenzijn, maar ik miste toch dat beetje extra van de kersenbloesem. Dus geen afbeeldingen hier.

De volgende dag naar het kerkhof hier in de buurt, waar ontzettend veel kersenbloesem bomen staan. Een kerkhof is tevens park, met hier en daar zitbanken. Het is echt genieten om daar te lopen, en bijna elke dag neem ik een route die onder de bomen voert, als ik richting de supermarkt ga.

Japan in de ban van Sakura

Al een paar weken staat alles hier in het teken van de kersenbloesem. De etalages hebben veel roze, je ziet kunstbloemen als decoratie, en een heus servies mag niet ontbreken. Tot nu toe heb ik de verleiding qua servies kunnen weerstaan. Er is zelfs een speciaal weerbericht per regio om aan te geven wanneer de bomen in bloei komen en het tijdstip van volle bloei. Als inwoner van Tokio volg ik de bloei van de bomen ook. We zijn gaan kijken in het park van Shinjuku, bijna twee weken geleden. Een paar bomen stonden in bloei, maar het grootste deel moet nog volgen.

Afgelopen weekend de stand van zaken op twee plaatsen gaan aanschouwen, eerst naar de Oost-tuin van het keizerlijk paleis. Daar stond 1 boom in volle glorie. Bij de beroemde Meguro-rivier begonnen de bomen net uit te lopen. Dat gold ook voor het YoYogi-park op ongeveer een half uur lopen. Het is nogal druk, er zijn veel toeristen in Japan om de Sakura mee te maken, dus doorlopen is er soms niet bij. In Ueno waren de mensen al aan het picknicken onder de bomen. Veel afvalbakken zijn klaargezet alsmede de plaats waar je mag zitten, en graag met 10 personen, zie foto.

Dagelijks loop ik een wat groter rondje via de begraafplaats Aoyoma, daar zijn de bomen langs een paar wegen geplant, en dat geeft een prachtig gezicht als ze in volle bloei staan. Maar het is nog niet zover. Misschien komend weekend, het hangt allemaal van de temperatuur af, en die schommelt behoorlijk.

In de winkels verkopen ze koekjes en allerlei andere zaken om te eten. Ik heb nu rijstballetjes met kersenbloesemsmaak gekocht. En kan vermelden dat ze heerlijk smaakten.