Vakantie in eigen huis

Op dit moment zouden wij richting Denemarken zijn vertrokken, we zijn nog niet eens in de buurt. Zoals dat voor veel mensen geldt, vluchten zijn geannuleerd, en diverse landen hebben de grenzen gesloten, kortom er kan nauwelijks gereisd worden. Dan volgt een moment van bezinning om te bedenken wat een vakantiegevoel kan geven. In Japan breken namelijk een paar vrije dagen aan, 3, 4, 5 en 6 mei, dus dan is het leuk om daar toch een invulling aan te geven. Een van de dingen die bijdragen aan het vakantiegevoel, is het zitten op een terras. Nu hebben wij een prima balkon dat we nog niet gebruikt hebben. Ook raar, hoor ik iedereen al denken, nee hoor, want in de kamer ligt vloerbedekking en daar moet ik dan met een emmer water over lopen richting het balkon. Voor veel mensen zal dit geen problemen opleveren, maar ik herinner me nog steeds het moment dat ik een emmer water in de woonkamer heb laten vallen, in een soort gelijke situatie. Gelukkig lag daar een plavuizenvloer, dus werd het eerst dweilen in de woonkamer. In Japan zijn ze erg precies met de inspectie als je gaat verhuizen. Dus had ik besloten om het balkon maar niet te gebruiken. Inmiddels loop ik heel bewust met de emmer door de woonkamer, niet denkend aan boodschappenlijstjes, maar met focus op de emmer. Helemaal volgens het concept van in het hier en nu leven. Voor de schuifpui wissel ik op een badmat van slippers, en ja, heel Japans hebben we slippers voor het balkon. Geen vlekken op het tapijt door met buitenslippers en/of schoenen binnen te lopen. De eerste stappen zijn voor elkaar, dan een tuinsetje bestellen bij Ikea. Helaas iets te laat gedaan, dat wordt pas op 7 mei gebracht. Voorlopig is het niet praktisch om buiten te eten. Gelukkig hebben we nog twee vouwstoelen liggen en een tafeltje geïmproviseerd, dus koffie en thee drinken gaat prima. Lunchen met een dienblad op schoot lukt ook.

Na een paar jaar lang Marie Kondo toegepast te hebben, proberen het aantal spullen te minderen, is dat nu toch niet helemaal gelukt. Dat wordt weer nadenken wat het huis uit kan. Ook een leuke uitdaging voor de komende dagen.

Het bijzondere aan deze tijd is, dat we ons dit jaren later nog kunnen herinneren. De meeste zaken die ik me prima kan herinneren zijn dingen die mis zijn gegaan op vakanties, zoals een taxi in Cambodja die niet kwam op het moment dat we naar het vliegveld moesten. Dan maar met een tuktuk richting het vliegveld, ook een belevenis, heerlijk op de grote weg tussen de uitlaatgassen.