100000 yen ook voor buitenlanders.

Als je als buitenlander in het basisregister staat en hier langer dan drie maanden woont, mag je ook 100000 yen (860 euro) aanvragen als onderdeel van het pakket dat gedurende de corona-tijd wordt aangeboden door de overheid.. Het hoofd van de huishouding moet de aanvraag indienen en als je hier een zogenaamd “ my number card” hebt, en ja die hebben wij, dan kan de aanvraag online geschieden. Een ” my Number card” is vergelijkbaar met het BSN nummer in Nederland. De aanvraag kan gedaan worden op de volgende site: http://myna.go.jp. Hierbij kan ook een taal gekozen worden. Het leek mij leuk om een verder kijkje te nemen, of er nog verdere voorwaarden zijn, maar helaas zie ik niet hoe dat kan. Het duurt ongeveer 3 maanden voordat je het geld ontvangt op de bankrekening. En nee, wij zijn niet van plan om een aanvraag in te dienen ook al kunnen we dit krijgen. Het voelt gewoon niet ok om het te doen, laat de overheid het geld maar gebruiken voor de mensen en zaken die het echt nodig hebben. Er zijn hier zoveel hele kleine winkels en eetgelegenheden. Als je daar iets koopt of eten haalt, dan bedanken ze je ontzettend. Daarom halen we nu 1 keer per week bij een heel klein Thais restaurant eten.

Elke ochtend kijk ik op een bepaalde website http://stopcovid19.metro.tokyo.lg.jp om te zien hoe de zaken zich hier ontwikkelen. Het gaat geheel de goede kant op, natuurlijk kan de vlag pas uit als de cijfers zeker een week lang prima zijn, of twee weken. Maar gezien het weer ook de goede kant opgaat, klopt dit met informatie die te vinden is op de website van Maurice de Hond: maurice.nl, er komen een paar prima maanden aan, van juni tot en met oktober, en dan kan dit en/of andere virussen weer de kop opsteken, kortom de griepperiode breekt weer aan. Nu is het voorlopig wachten op de verruiming van de maatregelen.

Inmiddels beginnen veel winkels de spullen terug in de etalage te zetten. Sommige zaken, winkels en restaurants, wachten de mededeling van de overheid niet af en gaan weer op, eigenlijk op basis van de oude einddatum van de noodtoestand. En ik maar denken dat ze hier zo gezagsgetrouw zijn, dat beeld is nu wel enigszins bijgesteld. Op straat wordt het ook weer veel drukker, en niet iedereen draagt mondkapjes meer. Ik word ontzettend vrolijk van sommige tegengestelde berichten. Het Yoyogi park is open, maar men wordt gevraagd af te zien van een bezoek. Als je het park bezoekt, dan graag met mondkapje. En al wandelend door het park hangen banners met ” Blijf Thuis”. Bewegen in de buitenlucht is goed voor de gezondheid, ik begrijp goed als ze het picknicken willen ontmoedigen.,

Vakantie in eigen huis

Op dit moment zouden wij richting Denemarken zijn vertrokken, we zijn nog niet eens in de buurt. Zoals dat voor veel mensen geldt, vluchten zijn geannuleerd, en diverse landen hebben de grenzen gesloten, kortom er kan nauwelijks gereisd worden. Dan volgt een moment van bezinning om te bedenken wat een vakantiegevoel kan geven. In Japan breken namelijk een paar vrije dagen aan, 3, 4, 5 en 6 mei, dus dan is het leuk om daar toch een invulling aan te geven. Een van de dingen die bijdragen aan het vakantiegevoel, is het zitten op een terras. Nu hebben wij een prima balkon dat we nog niet gebruikt hebben. Ook raar, hoor ik iedereen al denken, nee hoor, want in de kamer ligt vloerbedekking en daar moet ik dan met een emmer water over lopen richting het balkon. Voor veel mensen zal dit geen problemen opleveren, maar ik herinner me nog steeds het moment dat ik een emmer water in de woonkamer heb laten vallen, in een soort gelijke situatie. Gelukkig lag daar een plavuizenvloer, dus werd het eerst dweilen in de woonkamer. In Japan zijn ze erg precies met de inspectie als je gaat verhuizen. Dus had ik besloten om het balkon maar niet te gebruiken. Inmiddels loop ik heel bewust met de emmer door de woonkamer, niet denkend aan boodschappenlijstjes, maar met focus op de emmer. Helemaal volgens het concept van in het hier en nu leven. Voor de schuifpui wissel ik op een badmat van slippers, en ja, heel Japans hebben we slippers voor het balkon. Geen vlekken op het tapijt door met buitenslippers en/of schoenen binnen te lopen. De eerste stappen zijn voor elkaar, dan een tuinsetje bestellen bij Ikea. Helaas iets te laat gedaan, dat wordt pas op 7 mei gebracht. Voorlopig is het niet praktisch om buiten te eten. Gelukkig hebben we nog twee vouwstoelen liggen en een tafeltje geïmproviseerd, dus koffie en thee drinken gaat prima. Lunchen met een dienblad op schoot lukt ook.

Na een paar jaar lang Marie Kondo toegepast te hebben, proberen het aantal spullen te minderen, is dat nu toch niet helemaal gelukt. Dat wordt weer nadenken wat het huis uit kan. Ook een leuke uitdaging voor de komende dagen.

Het bijzondere aan deze tijd is, dat we ons dit jaren later nog kunnen herinneren. De meeste zaken die ik me prima kan herinneren zijn dingen die mis zijn gegaan op vakanties, zoals een taxi in Cambodja die niet kwam op het moment dat we naar het vliegveld moesten. Dan maar met een tuktuk richting het vliegveld, ook een belevenis, heerlijk op de grote weg tussen de uitlaatgassen.