Workshop Lemon pie

Het is ontzettend leuk om weer eens een workshop bij te wonen. Heel lang heb ik geaarzeld of ik me op zou geven want het is ongeveer even lang reizen als de duur van de workshop. Vanuit Tokio moest ik naar Tsukuba reizen, eerst met de Chiyoda lijn en dan overstappen op de Tsukuba Express. In de exprestrein naar Tsukuba viel het me op dat niet iedereen een mondkapje op had. Dat zie je in Tokio niet, daar heeft iedereen een mondkapje in de metro of trein op. Het was leuk om weer eens een andere route en klein stukje van Japan te zien. De metro en de trein waren erg rustig, niemand hoefde te staan. In Tsukuba werd ik, en de drie andere deelnemers, opgehaald door Anne, de workshopleider om naar Oda te gaan. Al met al waren we met vier deelnemers aan de workshop, het maken van een glutenvrije Amerikaanse lemon pie. Allemaal droegen we keurig onze mondkapjes.

De ontmoetingsplaats en in de verte een foodtruck.

Onderweg naar Oda vertelde Anne dat ze al 16 jaar in Japan woont en dat ze uit de VS komt en architect is. Omdat het op sommige plaatsen best moeilijk is om glutenvrij brood en gebak te krijgen, besloot ze om zich te gaan toeleggen op het maken van producten die gemakkelijk ingevroren door heel Japan te versturen zijn. In april opende de bakkerij, die gevestigd is in een gemeenschapshuis, haar deuren. In het weekend kun je er iets drinken en taart of een ander gebak eten. Door covid-19 kon ze zich alleen toeleggen op het maken en versturen van de orders. Haar eerste workshop hield ze op maandag 13 juli. Stap voor stap werd alles uitgelegd en gingen we aan de slag. Toch leuk om bepaalde tips te horen die in de meeste bakboeken niet vermeld staan, zodat iets toch fout kan gaan tijdens het bakproces, terwijl ik denk het recept te hebben gevolgd. Een van de hilarische momenten was het scheiden van eiwit en eigeel voor de merengue op de top van de taart. Dat ging uiteraard mis. Maar alles wordt nog gebruikt, geen eten wordt weggegooid. Alle deegrestjes zijn verwerkt tot koekjes. De taart werd zeer zorgvuldig ingepakt om mee naar huis te kunnen nemen. De volgende dag lekker een stukje bij de koffie, voor ons is de taart te zoet. De smaak is prima, maar wij zijn niet meer gewend om (veel) suiker te eten. Nu rustig op zoek naar een ander recept voor de vulling. Het recept voor de bodem is uitstekend, geen behoefte om daar iets aan te veranderen. Smaakt net zoals de bodem met gluten, dit even ter vermelding voor de persoon die de gluten mist als hij een baksel zonder gluten krijgt!

Het dorpje Oda ligt aan de voet van de heuvels en in het weekend schijnen de nodige wandelaars uit Tokio te worden aangevoerd met busjes. Je kunt de berg in 40 minuten naar de top lopen in een gewoon wandeltempo. Vroeger schijnt er een kasteel in het dorp te hebben gestaan. De dorpelingen praten er nog over en de plaats is aangegeven. Voor iedereen die ooit in de buurt komt: mikagegf.com

3 gedachten over “Workshop Lemon pie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s