Naar de kapper; een dilemma.

Inmiddels had ik ook een zogenaamd corona kapsel, een beetje wild haar dat vele kanten uitsteekt als het niet wordt platgespoten. Na het opheffen van de noodtoestand in Tokio is, voel ik de behoefte om naar de kapper te gaan. Ik had bedacht om naar een salon hier in de buurt te gaan op de begane grond, waar de deur altijd openstaat. Dit in het kader van een zaak met goede ventilatie. Met mondkapje op naar binnen, en gevraagd of ik een afspraak kon maken. Daar kwam geen schot in. De man dook achter de balie naar beneden, en ik dacht nog op zoek naar een pen, maar nee…. hij kwam met een kaart met een telefoonnummer erop. Dat moest ik bellen voor een afspraak! Daar ze geen Engels spreken, leek mij dat bij nader inzien toch geen goed idee. Als je al niet met aanwijzen en gebaren een afspraak kunt maken, en dat is tot nu toe in diverse landen altijd gelukt, dan gaat het duiden van een kapsel met gebaren ook niet goed, voor mijn gevoel. Alle klanten zaten met een mondkapje op. De kappers hadden een mondkapje en een plastic scherm voor hun hoofd. Op de balie lag een thermometer, dus ik vermoed dat iedereen bij binnenkomst even de maat genomen wordt. Misschien willen ze geen buitenlander op dit moment in de zaak, ze kunnen niet zien of ik een toerist ben, of dat ik hier woon.

Dan toch maar een email naar de kapsalon waar ik eerder ben geweest, het nadeel van die zaak is, dat ze in de kelder zitten. Gelukkig spreken ze daar wel Engels en ga ik uiteraard ook met een mondkapje op er naar toe. Op de site staat ook dat ze maar 1 klant nemen, en dat je de handen bij binnenkomst moet desinfecteren. Dat is inmiddels overal standaard. Het afsprakensysteem werkt uitstekend, en op donderdag 4 juni kan ik bij Gold Hair Salon terecht.

Bij aankomst blijkt de voordeur open te staan, normaal gesproken is die gesloten en moet je aanbellen. Een lange trap voert naar de kelderverdieping. Er is nog 1 klant aanwezig, waar de laatste hand aan het kapsel wordt gelegd. Deze keer maak ik kennis met de Australische eigenaar van de zaak die ook keurig een mondkapje op heeft. Hij heeft al eerder een verschrikkelijke periode meegemaakt, namelijk na de grote aardbeving in 2011. Van de ene op de andere dag waren alle klanten weg, die hadden Japan massaal verlaten. Er komen voornamelijk expats in zijn salon. Het heeft een jaar gekost voordat hij weer helemaal vol zat. Op dit moment komt hij alleen naar de zaak toe als er afspraken zijn. Enfin, hij heeft prima werk afgeleverd, en ik heb een vervolgafspraak gemaakt. Het is toch nog niet duidelijk wanneer de grenzen opengaan en onder welke condities. En dan is het ook prettiger om een kapper te bezoeken die verstand van “westers” haar heeft.

Vorig jaar ben ik ook al bij deze salon geweest, maar toen was er een Engelse kapper die zo blij was dat hij eindelijk mocht knippen in plaats van alleen verven, dat hij bleef knippen en praten! Het was zo kort geworden dat ik maanden niet naar de kapper hoefde. Iets teveel van het goede. Op de website lees je erg veel beoordelingen van mensen die bij Gold Hair Salon komen, omdat ze bij een Japanse kapper een verkeerde haarverf hebben gekregen en dan mogen ze hier het herstelwerk uitvoeren.

Een gedachte over “Naar de kapper; een dilemma.

  1. Bedankt voor de kapper tip!
    Tot nu toe heb ik nog nooit bij een kapper naar binnen durven stappen hier, en wacht ik liever tot ik in Nederland terug ben. Met dit warme weer is het toch wel fijn om het lekker kort te hebben, ik ga eens kijken bij de kappers voor expats!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s