Van Narita Airport naar huis.

Als het vliegtuig geland is, dan begint weer de gebruikelijke wandeling, zoals op elk vliegveld. Het staat goed aangegeven waar je naar toe moet. Bij de paspoortcontrole moeten wij in een speciale rij voor mensen die in Japan wonen. Doorgaans is deze rij wat korter. Wel moet iedereen een zogenaamde ” arrival card” invullen. Die voor de toeristen wijkt ook af van de expats. In het vliegtuig wordt de juiste kaart voor de toeristen verstrekt. Bij de paspoortcontrole willen ze ook graag de vingerafdrukken van de wijsvinger hebben. Na goedkeuring volgt de stempel in het paspoort, dan kan de roltrap naar beneden worden genomen. Op het scherm is de juiste bagageband te vinden, deze keer band nummer 17. Wat mij elke keer weer opvalt, is dat de bagage snel op de band ligt. Richting de uitgang is er nog een controlepost van de douane, hier moet het paspoort en een ingevulde kaart die betrekking heeft op het al dan niet invoeren van goederen worden afgegeven. Deze kaart wordt ook tijdens de vlucht verstrekt.

In de aankomsthal lopen we schuin rechts naar de balie om een busticket naar het ANA Intercontinental Hotel te boeken. Dat is een van de haltes waar je in Tokio kunt opstappen of uitstappen. Een kaartje kost 3100 JPY. Gelukkig spreken ze wat Engels aan de balie en gaat het kopen van een kaartje meestal soepel. De halte is dichtbij, door de uitgang links van de balie en dan buiten naar rechts, halte 1. Er staat een matrixbord waarop je kunt zien welke bussen er komen. Daar horen ook wachtrijen bij. Deze keer was er een andere bus nog voor de bus die wij moesten hebben, dus mochten wij in rij nummer 2 gaan staan. Na controle van het kaartje, wordt er een label aan de bagage bevestigd, de kleur hangt af van de plaats waar je uitstapt. Tot nu toe is het altijd rood voor ons. Door het personeel wordt de bagage in de bagageruimte van de bus gezet. Bij aankomst wordt de bagage ook weer uit de bus gehaald en op vertoon van het reçu wordt de bagage afgegeven. Dit gaat allemaal heel ordelijk.

De busrit duurt ergens tussen een uur en twee uur, afhankelijk van het verkeer en de haltes die aangedaan worden. Afgelopen keer voor het eerst meegemaakt dat de halte die voor onze halte ligt, wordt bezocht, namelijk Tokio City Air Terminal. Deze keer duur de rit 2 uur.

De laatste etappe is met de taxi naar huis. Normaal gesproken staan er aan de overkant van de weg, genoeg taxi’s. Bij het geven van het adres, moet de postcode eerst, die wordt namelijk eerst in de navigatie ingevoerd. Daarna de cijfers van het betreffende deel van de wijk en de straat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s