Twee keer een zoektocht

Gewapend met de advertentie van de toekomstige woonruimte in Tokio, gingen we op pad. De rit met de metro verliep prima, we stapten bij Omotosando uit en zagen een Apple Store. Daar zijn we naar binnen gegaan om het adres op googlemaps te zoeken en zo te navigeren. Het werd een hele wandeling. De wijken hebben een code, en wij waren op code 4-1-1 aan het zoeken. Dat deel hebben we gevonden, maar geen appartementencomplex met de juiste naam. Onderweg hulp gevraagd aan een mevrouw die reclame aan het rondbrengen was en een kaart in haar handen hield. Een meneer wist nog te vertellen dat er op de plaats die wij aan het zoeken waren, veel buitenlanders woonden. Daarna weer terug naar een soort van doorgaande weg en iemand anders aangesproken. Die heeft de naam van het complex ingetypt, en achteraf bleek dat er dan een heel ander adres tevoorschijn komt. Uiteindelijk is deze jonge vrouw op haar mooie gouden hakken ons voor gegaan. Uiteindelijk stonden we voor Oji Green Hills. We waren meer dan een uur verder. Het bleek dat de toekomstige woonruimte op 5 minuten lopen van de metro-ingang ligt.

De liefde voor een speurtocht houdt nog niet op! Om logee’s een bed aan te bieden, stond een uitstapje naar Ikea op het programma. Opgezocht hoe er te komen. Het leek zo gemakkelijk, de metro naar Okurayama en dan met bus 41 richting Ikea. Bij de twaalfde halte uitstappen. Helaas, was ik in de bus gestapt die de andere kant op reed. Niet getreurd, naar de overkant van de weg, en dan terug. Wie schetst mijn verbazing dat de weg “terug” een totaal andere route is. Uitgestapt bij een voor mij uit het verleden bekend station; Shin-Yokohama en daar een taxi genomen. Onderweg wees de chauffeur nog even Mount Fuji aan. Daar aangekomen zag ik net een Ikea bus wegrijden. Blijkt dat er tussen Ikea en de halte Shin-Yokohama twee keer per uur een bus rijdt door de week, in het weekend rijdt de bus 4 keer per uur.

In de Ikea was het personeel erg behulpzaam. Eerst hielp een medewerker met het samenstellen van het tv-meubel en heeft dit vervolgens in het systeem gezet. Vervolgens gaf ik haar de lijst uit Nederland voor de logeerbedden, maar dat lukte niet. Op naar de collega van de beddenafdeling. Daar kreeg ik te horen dat de nummers anders waren. Gelukkig zijn de namen wel hetzelfde, dus wees hij mij alles aan en hoefde ik maar bevestigend te knikken. Er werd weer een nieuwe order geprint, en het andere papier verdween in de prullenbak, het hielp niet dat ik aangaf nog niet klaar te zijn. Bij de afdeling bureaus stond een jongedame uit Zuid-Korea die al 10 jaar in Japan woont. Zij sprak erg goed Engels en heeft ook nog de boekenkasten toegevoegd, hoefde ik niet meer naar die afdeling toe. De rest van het verhaal werkt hetzelfde als elders. Met de boodschappenwagen en het papier met de orders naar de kassa, betalen en dan naar de transportafdeling. tegen betaling zoekt een werknemer alle spullen bij elkaar. Daarna wordt het bezorgd op de door ons gewenste dag en tijd.

IMG_1154
Vanuit de halte met zicht op de bus.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s